همدلی چیست؟(۱)

ارسال شده در ۲۱ فروردین ۹۶ توسط : علی مراد
صفر دیدگاه

همدلی

همدلی، احساس کردن آنچه دیگران احساس می‌کنند.

همدلی مهارت تشخیص احساسات دیگران و هم‌چنین تجربه این احساسات توسط ماست.

این مهارت سکه‌ای با دو روی خوب و بد است. تشخیص احساسات دیگران موجب می‌شود مرتکب اشتباهات فاحش در برخورد با دیگران نشویم. هم‌چنین از این شناخت می‌توانیم برای تغییر جهت فردی که تحت تاثیر احساسات شدید است، استفاده کنیم. وقتی افراد در حالت احساسی خاصی هستند، توانایی آن‌ها در تصمیم گیری به شدت کاهش میابد. برای همین از افراد به لحاظ عاطفی تحریک شده نباید انتظار گرفتن تصمیم‌های منطقی داشت.

روی منفی سکه زمانی است که شروع به تجربه کردن تمام احساسات منفی اطرافیان می‌کنیم. این یکی از مشکلاتی است که برای حل شدنش باید از روانشناس یا مشاور کمک گرفت.

همدلی همدردی نیست.

همدلی و همدردی دو پدیده به هم نزدیک هستند و گاهی به یک معنا به کار می‌روند. ساده‌ترین راه برای درک تفاوت این دو مفهوم این است که توجه کنیم همدلی مربوط به احساسات است در حالی که همدردی مربوط به اعمال. یعنی شما اول از طریق تجربه احساسات دیگری با او همدلی کرده و سپس از راه صحبت با او و گفتن اینکه چقدر برای او متاسف یا خوشحال هستید با او همدردی می‌کنید.

افراد همدل اغلب افراد همدردی هم هستند. این افراد وقتی عمیقا احساسات کسی را درک می‌کنند، سخت است دست روی دست بگذارند و کاری نکنند.

کسی که همدردی بدون همدلی از خود نشان می‌دهد، مستعد نشان دادن رفتارهای بسیار سطحی است. چون این شخص نمی‌تواند ارتباط عاطفی خوبی با دیگران برقرار کند. مثلا ممکن است با صدایی دوستانه ولی سرد و بی احساس صرفا بگوید: «خیلی متاسفم دوست عزیز.»

همدلی و اختلالات روانی

یکی از نشانه‌های بیماران روانی، همدلی نکردن با دیگران و شاید عدم توانایی در این کار طور کلی است. البته آن‌ها اغلب در شبیه‌سازی و بازی کردن نقش فردی همدل ماهر هستند ولی در عمل بسیار سرد و کنترل‌گر ظاهر می‌شوند.

افراد دارای اختلالات روانی با «همدلی سرد» توصیف می‌شوند، یعنی نمی‌توانند آنچه که دیگران احساس می‌کنند را تجربه کنند. با این حال می‌توانند احساسات را از روی نشانه‌های غیرکلامی تشخیص دهند. برای همین می‌توانند در عین این که اهمیتی به دیگران نمی‌دهند، طبیعی به نظر برسند.

خلا همدلی یکی از چیزهایی است که می‌تواند یک فرد روانی را بسیار خطرناک کند. ما اگر نتوانیم احساسات دیگران را تجربه کنیم، نمی‌توانیم به آن‌ها اهمیت بدهیم. فرد روانی به راحتی می‌تواند افراد را شیء ببیند و با آن‌ها مانند اشیا برخورد کند و حتی بدون هیچ احساس پشیمانی دست به قتل بزند.

صفرنظر ارسال شده است
شما هم نظری ارسال کنید

مجوز ارسال دیدگاه داده نشده است!

خرید آنلاین مشاورکارت