استرس چگونه به مغز آسیب می‌رساند؟ (۱)

ارسال شده در ۱۸ اردیبهشت ۹۶ توسط : علی مراد
صفر دیدگاه

استرس

کورتیزول که معمولا از آن به عنوان هورمون استرس یاد می‌شود، برای حیات ضروری است. ولی چرا خطرناک هم هست؟ توماس اَدیسون، پزشک قرن نوزدهمی دریافت که  بعضی از بیمارانش به علت یک بیماری آرام و بی‌رحم می‌میرند. نشانه‌های این بیماری خستگی تصاعدی، تغییر رنگ صورت و ضعف عضلات بود. برخلاف پزشکان آن دوره، او چندین مورد را کالبد شکافی کرد و مشاهده‌کرد که هر دو غده آدرنال آن‌ها (ترشح کننده کورتیزول) به خاطر سل از بین رفته‌است. امروزه بیماران مبتلا به اَدیسون با دریافت کورتیزول و یک استرویید آدرنالی دیگر زنده‌ می‌مانند. و در صورت عدم دریافت خیلی زود می‌میرند.

میزان کورتیزول در خون متغیر است و صبح در بالاترین سطح است. یک ترشح دیگر هم سی دقیقه بعد از بیداری اتفاق می‌افتد و در طول روز میزان کورتیزول به تدریج کاهش میابد.و به تدریج این میزان در شب به حدود صفر می‌رسد. همچنین کورتیزول در زمان استرس هم ترشح می‌شود. خواه این استرس جسمی( فشار فیزیکی یا بیماری) و خواه روانی(مسئله‌ای که رسیدگی به آن مشکل است) باشد. بیماران اَدیسونی در صورت ابتلا به بیماری یا تحت استرس بودن، نیاز به دریافت کورتیزول اضافی دارند، در غیر اینصورت بیماریشان بسیار شدید می‌شود. بنابراین ترشح طبیعی کورتیزول در بدن بخشی ضروری در مواجه با فراز و نشیب‌های زندگی است.

ولی مشکل زمانی است که سطح کورتیزول برای دوره‌ای طولانی بالا بماند. برای مثال در بیماری کوشینگ که معمولا حاصل افزایش فعالیت غده آدرنال یا هیپوفیز است. بیماران کوشینک از اختلالات شناختی، مانند اختلالات حافظه رنج می‌برند و معمولا افسرده هستند. این افسردگی بلافاصله بعد از کاهش سطح کورتیزول برطرف می‌شود ولی مشکلات شناختی به سرعت برطرف نمی‌شوند. به همین خاطر است که استرس مداوم می تواند تاثیری مشابه بیماری کوشینگ داشته باشد. تزریق کورتیزول مصنوعی در درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها، به خصوص بیماری‌های التهابی مانند آرتروز کاربرد دارد.
درمان به وسیله کاهش سطح کورتیزول به صورت مداوم ادامه پیدا می‌کند. در غیر اینصورت خطر ابتلا به افسردگی یا شیدایی وجود خواهد داشت.

صفرنظر ارسال شده است
شما هم نظری ارسال کنید

مجوز ارسال دیدگاه داده نشده است!

خرید آنلاین مشاورکارت